Dolunay…

image

Ay dünyaya en yakın olduğu konuma gelecek,süper ay olacak haberlerini okuduk birkaç gündür.İzledik ve izliyoruz da muhteşem ihtişamıyla dolunayı.Kimine göre yeni başlangıçların,dönüşümlerin yaşanacağını işaret ediyordu dolunay,kimine göre duygularımızı kontrol etmekte güçlük çekeceğimizi,bilinçaltımızı kontrol etmemiz gerektiğini.

Süper ay,herkes gibi beni de etkiliyor günlerdir ama benim için her dolunay hep çok güzel ve özel.Bilinçaltımın oynadığı oyundan mı oldu bilinmez günlerdir çocukluğuma yolculuğum bana göre bu sebepten. Az önce Mehmet Semih Söylemez’in blogunda gökyüzüyle ilgili yazdığı yazıyı okudum http://duygusalsermaye.com/gokyuzu/#more-2107 ve en son ne zaman gökyüzünü doya doya izlediniz diye sorarak paylaştım yazısını…En çok kendime sorduğum soruları yazıyorum aslında kendime de cevap bulabilmek için…

Uzun zaman olmuştu ben bakmayalı gökyüzüne…şu an aynı gökyüzünde paylaştığımız dolunay sayesinde yeniden yaşadım uzun zamandır ertelediğim bu güzelliği.Dolunay,çocukluğumdu benim…Çalışan annemin ve babamın yazın izinlerini alıp da tatil için o bitmesini hiç istemediğim uzun yollara düştüğümüz gecelerin can yoldaşı…yolumuzu aydınlatan,sanki bize yolları sunan o ışık ışık yanan yuvarlak… Kardeşlerim uykuya dalınca uyuyormuş gibi yapıp dolunayı izlemek en büyük eğlencelerimden biriydi.Nefes almaya korkardım anlaşılacak uyumadığım diye…nedense gizlemek isterdim uyumadığımı,hayallerimle baş başa kalmak istiyordum belki de bilmiyorum🙂 Gözlerimi kısardım iyice dolunaya bakarken…Dolunay,dünyadan açılmış bir pencere olurdu anında.Dışardan geliyordu o büyük ışık,ışıl ışıl yapıyordu dünyamızı…kim vardı o ışığın arkasında,nasıl bir dünya nasıl bir evren hep merak ederdim.Oraya gitmek istedim hep,hep o ışığa….İki gündür gözlerimi kısarak izliyorum dolunayı balkonumdan aynı hayallerim olsa keşke diye geçirerek içimden.Tadı aynı değil tabii…Hayallerimin gerçek olmadığını bildiğimden değil ama özlediğimden çocukluğumu.Ailece çıktığımız o uzun tatilleri,annemi,babamı,kardeşlerimi özlediğimden…

Güzel olan ne tatil,ne yollar ne de dolunaydı belki de…Güzel olan benimle uzun uzun vakit geçirecek ve huzurun binbir tonunu yüreğime işleyecek ailemle olmaktı,çocukluğumdu…

Gökyüzüne bakmak gerek evet sıyrılıp günlük telaşlardan…çocukluk hayallerimizi,sevdiklerimizi hatırlamak ve iyi ki varlar diye fısıldayabilmek için yüreğimize belki de…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s